ΟΗΕ:Μια χοντροκομμένη φάρσα.
Μια πατριωτική παροιμία λέει:Όσο κι αν μισείς τα συστημικά μέσα ενημέρωσης δεν τα μισείς αρκετά. Το ίδιο ισχύει και για τον ΟΗΕ.
Ιδρύθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με πρωτοβουλία Φιλελευθέρων στη Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη, οι οποίοι επέλεξαν να προσποιηθούν ότι οι αξίες του Δυτικού Διαφωτισμού ήταν στην πραγματικότητα παγκόσμιες αξίες. Ο ΟΗΕ ήταν μια απάτη από την αρχή. Η ώθηση δόθηκε σε μεγάλο βαθμό από την Ελεονώρα Ρούσβελτ, την αγιοποιημένη χήρα του γνωστού Αμερικανού προέδρου. Οι αφελείς Σκανδιναβοί έπαιξαν υπερβολικό ρόλο στην έναρξή του: ο πρώτος Γενικός Γραμματέας, Τρίγκβι Λι, ήταν Νορβηγός ενώ ο δεύτερος, Νταγκ Χάμαρσκιολντ, Σουηδός. Ο βάναυσος ολοκληρωτισμός της Σοβιετικής Ένωσης του Στάλιν - στην οποία δόθηκε όχι μόνο μια μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, αλλά και τρεις έδρες στη Γενική Συνέλευση (μία για την ίδια την ΕΣΣΔ, συν μία για τις δημοκρατίες της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας) - αγνοήθηκε ευγενικά, όπως και η άρνησή του να υπογράψει την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αντ' αυτού, η ιδρυτική μυθοπλασία του ΟΗΕ ήταν ότι οι εκπρόσωποι των ελεύθερων λαών, που επιλέχθηκαν από δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες, ήταν κατά κάποιο τρόπο ηθικά ισοδύναμοι με τους εκπροσώπους των τυράννων των οποίων οι χώρες ήταν πραγματικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ήταν σαφές ότι επρόκειτο για έναν οργανισμό όπου τα ανόητα ιδανικά και οι απροκάλυπτες ψευδαισθήσεις θα υπερίσχυαν της πραγματικότητας.
Οι πατριώτες που προειδοποιούσαν επί σειρά ετών ότι ο ΟΗΕ ήταν ένα βήμα προς την παγκόσμια κυβέρνηση παρουσιάζονταν ως τρελοί ψεκασμένοι και θεωρητικοί συνωμοσίας. Σε πολλά μέρη, ειδικά στη Σκανδιναβία, ο ΟΗΕ έγινε αντικείμενο σχεδόν λατρείας, σαν η ίδια του η ύπαρξη να ισοδυναμούσε με μια ουτοπική υπόσχεση. Στην πραγματικότητα, φυσικά, κανένας οργανισμός που αποτελείται από 193 χώρες, οι περισσότερες από τις κυβερνήσεις των οποίων είναι εξωφρενικά διεφθαρμένες, και πολλές από αυτές βαθιά αυταρχικές, δεν μπορεί ο ίδιος να είναι κάτι άλλο εκτός από εξωφρενικά διεφθαρμένος και αδιάφορος για την αυταρχικότητα.
Έπειτα, όπως απεικονίζεται έντονα στο UN Me, ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ του 2012 των Ami Horowitz και Matt Groff, υπάρχει η απόλυτη νωθρότητα και η παντελής έλλειψη πειθαρχίας και λογοδοσίας, που χαρακτηρίζουν το προσωπικό του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, καθώς και τους εργαζόμενούς του σε κρίσιμα σημεία σε όλο τον κόσμο. Οι ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ έχουν, ατιμώρητα, διαπράξει χιλιάδες βιασμούς. Το σκάνδαλο Πετρέλαιο έναντι Τροφίμων περιγράφηκε από την εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ Claudia Rosett ως η μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία της ανθρώπινης βοήθειας. Οι δυνάμεις του ΟΗΕ παρέμειναν άπραγες κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Ρουάντα επειδή οι ανώτεροί τους έδιναν προτεραιότητα στην εικόνα της αμεροληψίας του ΟΗΕ έναντι της προστασίας αθώων ζωών.Οι 16.000 άνθρωποι που εργάζονται στα κεντρικά γραφεία του ΟΗΕ έχουν λίγα να κάνουν πέρα από το να γράφουν εκθέσεις που κανείς δεν διαβάζει και που δεν επιτυγχάνουν τίποτα.
Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ο ΟΗΕ, αντιμετώπισε τις χώρες του σοβιετικού μπλοκ σαν να ήταν ελεύθερες. Το 1971, η Ταϊβάν εκδιώχθηκε και αντικαταστάθηκε από την Κομμουνιστική Κίνα, η οποία βρισκόταν τότε στη μέση της βάρβαρης Πολιτιστικής Επανάστασής της. Τις τελευταίες δεκαετίες, τα κράτη μέλη με πλειοψηφία μουσουλμάνων έχουν επιβάλει την εξουσία τους στον ΟΗΕ σε ανησυχητικό βαθμό, χρησιμοποιώντας σταθερά τον οργανισμό ως ρόπαλο. Το ντοκιμαντέρ UN Me τελείωσε με ένα προκλητικό συμπέρασμα: ο απώτερος σκοπός του ΟΗΕ δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από το να διαιωνίσει την ύπαρξή του - να κρατήσει ζωντανό αυτό το άδειο, άψυχο κέλυφος ενός θεσμού που παρέχει στα μέλη των ελίτ των φτωχών εθνών την ευκαιρία να ζουν σε άνετα διαμερίσματα στο Μανχάταν των ΗΠΑ και να έχουν εντυπωσιακά γραφεία σε έναν υπέροχο ουρανοξύστη στο κέντρο της πόλης, όπου ο μισθός είναι μεγάλος, η ασφάλεια της εργασίας είναι καταπληκτική, ο φόρτος εργασίας είναι σχεδόν ανύπαρκτος και η υπόσχεση για την προώθηση της παγκόσμιας ειρήνης και αρμονίας δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα άρρωστο αστείο.Μήπως ήρθε η ώρα να μπει ένα τέλος σ'αυτήν την χοντροκομμένη φάρσα;
Χριστόδουλος Μολύβας
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου