Η επερχόμενη δημιουργία ισλαμικού ΝΑΤΟ οδηγεί την Ελλάδα στην ανάπτυξη πρωτοβουλίας για την δημιουργία τετραμερούς άξονα

Η πρόσφατη αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν είναι ένα ακόμα βήμα προς την δημιουργία ενός ισλαμικού ΝΑΤΟ.

Αυτή η συμφωνία θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία της Μέσης Ανατολής, καθώς οι 170 πυρηνικές κεφαλές του Πακιστάν παρέχουν στους Σαουδάραβες ένα ισχυρό αποτρεπτικό μέσο.Μια συμφωνία που θα μπορούσε να επεκταθεί και να καλύψει και άλλες ισλαμικές χώρες.

Είναι ένα γεγονός που πέρασε σχεδόν απαρατήρητο στις περισσότερες δυτικές πρωτεύουσες - και θα μπορούσε να έχει μεγάλο αντίκτυπο στη γεωπολιτική σκηνή.

Η «Συμφωνία Αμοιβαίας Στρατηγικής Άμυνας» υπεγράφη από τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και τον πρωθυπουργό του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ.

Μιλάμε για ένα ισλαμικό ΝΑΤΟ υπό διαμόρφωση,καθώς στον πυρήνα της συμφωνίας βρίσκεται η ρήτρα που αναφέρει ότι «οποιαδήποτε επίθεση εναντίον οποιασδήποτε χώρας θα θεωρείται επίθεση εναντίον και των δύο».

Το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ ορίζει το ίδιο και αποτελεί την ακρογωνιαίο λίθο της συλλογικής άμυνας που δεσμεύει τα μέλη της συμμαχίας.

Εάν ένας σύμμαχος δεχθεί επίθεση, κάθε μέλος θα το θεωρήσει επίθεση εναντίον όλων και θα αναλάβει δράση για να βοηθήσει. Αυτή η ρήτρα έχει αναφερθεί συχνά τελευταία με τον πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία.

Το Πακιστάν και η Σ.Αραβία έχουν μακροχρόνια σχέση, με το Πακιστάν να είναι πάντα πρόθυμο να υπερασπιστεί τους ιερούς τόπους της Μέκκας και της Μεδίνας.

Η νέα συμφωνία μεταξύ της σουνιτικής Σαουδικής Αραβίας, μιας χώρας που θεωρείται η καρδιά του ισλαμικού κόσμου, και του Πακιστάν - του μόνου μουσουλμανικού πυρηνικού έθνους - είναι βέβαιο ότι θα θέσει μια νέα τάξη πραγμάτων.

Ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν, Χαουάτζα Ασίφ, δήλωσε ότι «η αποτροπή που λαμβάνουμε από τα πυρηνικά όπλα, και από ό,τι άλλο στρατιωτικό μέσο διαθέτουμε, θα διατεθεί στη Σαουδική Αραβία σύμφωνα με αυτή τη συμφωνία».

Το Πακιστάν δεν έχει επίσης αποκλείσει την ένταξη και άλλων ισλαμικών εθνών στον συνασπισμό και ο αναπληρωτής πρωθυπουργός του, Ισάκ Νταρ, δήλωσε ότι «και άλλες χώρες έχουν εκφράσει την επιθυμία για παρόμοιες ρυθμίσεις».

Η υπογραφή έλαβε χώρα μια εβδομάδα αφότου το Ισραήλ εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές εναντίον αξιωματούχων της Χαμάς που συζητούσαν τις προτάσεις των ΗΠΑ για κατάπαυση του πυρός σε ένα κυβερνητικό συγκρότημα του Κατάρ.

Η άνευ προηγουμένου επίθεση στην Ντόχα διέλυσε την ψευδαίσθηση της αμερικανικής αξιοπιστίας στην περιοχή για τις πλούσιες αραβικές χώρες και τις χώρες του Κόλπου.

Οι απειλητικές στρατιωτικές επιθέσεις του Ισραήλ - στο Ιράν, τον Λίβανο, την Υεμένη, τη Συρία και το Κατάρ - έχουν επισπεύσει την ιδέα μιας δικής τους προστατευτικής πυρηνικής ομπρέλας.

Ένα Πακιστάν με οικονομικά προβλήματα, πολιτικά ασταθές και πρόθυμο να μοιραστεί τα όπλα του, είναι μια win-win επιλογή και για τις δύο χώρες.

Είναι μια επιτυχία για το Πακιστάν, επειδή ένας πελάτης όπως η Σαουδική Αραβία το θέτει στο επίκεντρο του ισλαμικού κόσμου.

Το Πακιστάν και η Τουρκία έχουν ιστορικά εξαιρετικές σχέσεις.Σημαντική εποχή για την ανάπτυξη των σχέσεων τους ήταν η εποχή του Ψυχρού πολέμου όπου οι δύο χώρες συμμετείχαν στο σύμφωνο της Βαγδάτης το 1955 και στην μετεξέλιξη του το 1964. Το σύμφωνο έληξε οριστικά με την Ιρανική επανάσταση του 1979, όταν εκείνη την εποχή τα δύο αυτά κράτη ήταν τα στρατηγικά πλεονεκτήματα των ΗΠΑ και της Δύσης. Άλλωστε, είναι γνωστή η υποστήριξη του Πακιστάν προς την Τουρκία στο Κυπριακό. Σήμερα πλέον τα πράγματα είναι διαφορετικά, καθώς και οι δύο χώρες έχουν στο τιμόνι τους ηγέτες ισλαμιστικής ιδεολογίας και μέρα με την μέρα απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από την Δύση. Επίσης, οι δύο χώρες αλληλοϋποστηρίζονται σε πλήθος διπλωματικών τους θεμάτων, με σημαντικότερα το ζήτημα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ για την Τουρκία και του Κασμίρ για το Πακιστάν.

Απέναντι σε αυτήν την απειλή που εξαπλώνεται στην Μέση Ανατολή με την δημιουργία αυτής της ισλαμικής στρατιωτικής συμμαχίας και που θα επηρεάσει στο μέλλον και την χώρα μας η κατάλληλη απάντηση θα ήταν η δημιουργία ενός Μεσογειακού τετραμερούς άξονα.

Μια συμμαχία Ελλάδας–Κύπρου–Ινδίας–Ισραήλ θα μπορούσε να προσφέρει σημαντικά γεωπολιτικά,

ενεργειακά και στρατηγικά οφέλη για την Ελλάδα. Αναφέρω τους λόγους για τους οποίους η επιδίωξη μιας τέτοιας συμμαχίας θα ήταν εθνικά επωφελής:

1. Ενίσχυση της γεωστρατηγικής θέσης της Ελλάδας

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Μια στενότερη συνεργασία με χώρες όπως το Ισραήλ και η Ινδία (που έχουν αυξανόμενη επιρροή στην

παγκόσμια σκηνή) ενισχύει τον ρόλο της ως σταθεροποιητικού παράγοντα στην Ανατολική Μεσόγειο.

2. Αντιστάθμισμα στην τουρκική επιρροή

Η Τουρκία προσπαθεί να αυξήσει την επιρροή της στην περιοχή μέσω ενεργειών σε:Συρία, Λιβύη, Καύκασο και τα Βαλκάνια

Σχέσεις της Τουρκίας με Πακιστάν και λοιπές μουσουλμανικές χώρες

Η Ινδία και το Ισραήλ βλέπουν την Τουρκία με καχυποψία, ειδικά λόγω της στήριξης της Άγκυρας στο Πακιστάν και τις ισλαμιστικές ομάδες. Έτσι, υπάρχει συγκλίνουσα γεωπολιτική

στόχευση.

3. Συνεργασία στην άμυνα και ασφάλεια

Το Ισραήλ και η Ινδία είναι τεχνολογικά προηγμένες στον τομέα της άμυνας:

Το Ισραήλ είναι βασικός προμηθευτής αμυντικού υλικού στην Ελλάδα.

Η Ινδία έχει ένα από τα ισχυρότερα στρατιωτικά αποθέματα στον κόσμο και σημαντική εμπειρία στην αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών.

Μια συνεργασία μπορεί να οδηγήσει σε:

Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις

Ανταλλαγή πληροφοριών

Συμπαραγωγή αμυντικού εξοπλισμού

4. Ενεργειακή συνεργασία και ασφάλεια

Η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να λειτουργήσουν ως πύλη για την μεταφορά φυσικού αερίου από το Ισραήλ προς την Ευρώπη, παρακάμπτοντας την Τουρκία.

Παράλληλα:

Το Ισραήλ έχει κοιτάσματα φυσικού αερίου στη Μεσόγειο

Η Ινδία είναι τεράστια αγορά ενέργειας και μπορεί να επενδύσει ή να αγοράσει LNG

Η Ελλάδα προσφέρει λιμάνια και υποδομές (π.χ.Αλεξανδρούπολη, Ρεβυθούσα, FSRUs)

5. Τεχνολογική και ψηφιακή συνεργασία

Το Ισραήλ είναι κορυφαίο σε τεχνολογία, cybersecurity, νεοφυείς επιχειρήσεις (startups), ενώ η

Ινδία είναι παγκόσμιος παίκτης στο λογισμικό και τις υπηρεσίες πληροφορικής.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να:

Επωφεληθεί από μεταφορά τεχνογνωσίας

Συμμετέχει σε κοινές επενδύσεις

Δημιουργήσει ψηφιακές συνέργειες και hubs

6. Διπλωματική ισχύς και κοινές θέσεις σε διεθνή φόρα

Μια τέτοια συμμαχία ενισχύει τη διπλωματική θέση της Ελλάδας σε:

ΟΗΕ

Ε.Ε.

G20 (μέλος η Ινδία)

Σχέσεις με ΗΠΑ

Ειδικά η Ινδία και το Ισραήλ έχουν σημαντικό διεθνές κύρος και συμμαχίες με τις ΗΠΑ, από τις οποίες μπορεί να επωφεληθεί έμμεσα και η Ελλάδα.

7. Οικονομική και εμπορική επέκταση

Η Ινδία είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες στον κόσμο.

Το Ισραήλ έχει ισχυρό τεχνολογικό και επενδυτικό προφίλ.

Η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως εμπορική γέφυρα Ευρώπης–Ανατολής, ιδίως μέσω λιμανιών και logistics.

Συνοψίζοντας – Τι κερδίζει η Ελλάδα:

Γεωπολιτική

Αντιστάθμισμα στην Τουρκία, σταθερότητα στην Αν. Μεσόγειο

Άμυνα

Πρόσβαση σε τεχνολογία, κοινές ασκήσεις

Ενέργεια

Διαμετακομιστικός κόμβος, επενδύσεις, ασφάλεια υποδομών

Οικονομία

Νέες αγορές, επενδύσεις, τεχνολογικές συνεργασίες.

Χριστόδουλος Μολύβας